Dag kijkers, van harte welkom bij dit webinar
van regio Groot-Amsterdam en die gaat over de actuele arbeidsmarktsituatie
in deze regio.
Ik ben Henk Jan Winter en werk bij de directie
van het UWV in Amsterdam en naast mij staan gasten
die vrij nieuw zijn bij UWV in de functie die ze nu hebben.
Martijn Bulte, die kijkt vanaf de achtste verdieping
aan de A10 aan de Randweg Amsterdam uit over de stad.
Als rayonmanager heeft hij het uitzicht over de arbeidsmarktregio in de stad.
Martijn, van harte welkom, leuk. Je bent vrij nieuw in deze functie.
Kun je jezelf introduceren, maar ik ben ook meteen benieuwd:
waar heb je nou echt van opgekeken bij UWV toen je binnenkwam?
Oké, ik ben Martijn Bulte, 53 jaar, de helft van mijn werkzame leven
heb ik als hotelmanager gewerkt voor allerlei internationale hotelketens
en de laatste vijftien jaar in de reïntegratie.
Bijstandsgerechtigde mensen van sociale werkvoorziening, inburgeraars…
Nu dan sinds zeven weken bij UWV als rayonmanager.
Wat opvalt is de schaalgrote van UWV.
Ik werkte voor de gemeente of voor participatiebedrijven.
Het UWV heeft een landelijke dekking, je ziet professionaliteit
en kennis van de arbeidsmarkt.
Met 50 kantoren en 23.000 werknemers zijn we echt groot.
Ga er maar aanstaan en dat kantoor van mij.
Ja, heel mooi.
Naast jou is Joselyn Faber.
Je bent ook vrij nieuw in je functie. Je werkt al langer voor UWV.
Ook van harte welkom.
Jij bent arbeidsmarktadviseur. Wat doet die in deze regio?
Ja, ik ben regionaal arbeidsmarktadviseur, dus ik ga over de arbeidsmarkt
in regio Groot-Amsterdam nu en hou me bezig met trends
en ontwikkelingen hier.
Dus waar liggen kansen, problemen en waar moeten we op anticiperen
als UWV zijnde, maar ook als regio zijnde.
Martijn, er zijn heel veel openstaande vacatures
op dit moment in de regio.
Joselyn vertelt er zo meer over.
Maar er zijn te weinig werkzoekenden, veel werk blijft liggen.
Is dat goed voor de markt, maar jammer voor werkgevers?
Kun je meer zeggen? Hoe zie je het?
Nou, er is sprake van schaarste op de arbeidsmarkt.
Mismatch zeggen ze wel en eigenlijk impliciet hoor je daar al uit
dat dat geen goed teken is.
Dus bedrijven kunnen niet voldoende medewerkers vinden,
werk komt niet af, uitbreidingen worden niet vormgegeven.
Het doet wat met de medewerkers, de werkdruk, het ziekteverzuim nemen toe,
want het werk moet wel gebeuren en wordt verdeeld over minder mensen.
Schaarste op de arbeidsmarkt is niet goed, niet voor werkgevers en -nemers.
Het leidt tot stress op de arbeidsmarkt.
Zeker. -Oké, nou, dank je wel.
Joselyn, het klopt dus dat de arbeidskrapte blijft,
of zal die verdwijnen?
Nee, die blijft hier.
Het kan minder krap worden, dus met meer ruimte.
Werkgevers zullen medewerkers vinden.
Maar met de vergrijzing en de tekorten aan toestroom
van jongeren en arbeidsmigranten ga je wel zien dat die krapte blijft.
Nou sta jij als auteur van dat rapport Regio in Beeld in het colofon, zag ik.
Je hebt een samenvatting gemaakt. Ik ben nieuwsgierig.
Misschien is het leuk als jij ons daarin deelgenoot maakt.
Helemaal goed.
Ik schreef dit jaar Regio in Beeld voor Groot-Amsterdam.
Regio in Beeld geeft inzichten over zaken op de arbeidsmarkt.
Denk aan beschikbare banen, de vacatures,
hoeveel vacature-aanbod er is, de prognose voor de toekomst,
hoe is het de afgelopen jaren geweest?
Het onbenut arbeidspotentieel: wie werken er, wie niet?
Zijn er parttimers die meer kunnen werken?
Kansen, knelpunten voor werkzoekenden en werkgevers.
Dat is vooral om te zien: waar gaat het goed?
Waar kunnen we bijspringen? Waar kunnen we samen meer aan doen?
Dat brengen we dan in kaart met onze sociale partners in de regio.
Groot-Amsterdam heeft kenmerken als arbeidsmarkt,
waar die in verschilt met andere regio's in Nederland.
Denk aan inkomende pendel, veel forenzen.
Amsterdam is een plek met veel werkgelegenheid, weinig woningen.
Mensen uit andere steden reizen naar Amsterdam
om bijvoorbeeld hier te werken en die wonen buiten de regio zelf.
Er zijn veel hoogopgeleiden.
Er zijn veel bedrijven die voor hoogopgeleiden werk aanbieden.
Daarnaast hebben we een universiteit hier. Er zitten veel hogescholen ook.
Die leveren hoger opgeleid personeel.
Die jongeren die studeren, zullen uiteindelijk
ook vaak in de regio aan het werk gaan.
Schiphol is een grote werkgever in de regio.
Iedereen kent Schiphol natuurlijk.
Van alles moet daar gebeuren, van beveiliging tot vliegen
tot het onderhouden van Schiphol Airport, noem het maar op.
Het Westelijk Havengebied net zo. Dat is ook werkgelegenheid.
De financiële en zakelijke dienstverlening op de Zuidas, internationaal perspectief.
Veel internationale bedrijven zitten in Amsterdam.
Internationaal personeel.
Er zijn ook veel migranten die naar Nederland komen
om hier tijdelijk te werken en wonen.
We hebben de universiteiten en het academisch ziekenhuis.
Universiteiten leiden onze jongeren op voor een mooi perspectief
op de arbeidsmarkt en werken in de regio daarna.
En het academisch ziekenhuis, idem: daar is veel werkgelegenheid in de zorg.
Een super diverse arbeidsmarkt.
Er komen veel toeristen natuurlijk ook naar Amsterdam
om onder andere de horeca te steunen en te supporten.
Er is veel cultuur en het toerisme is groot
natuurlijk in de regio.
De economische groei vlakt langzaam af.
Wat we zien, er was een golfbeweging van 2020 tot 2021,
onder andere door de corona lockdown.
Daarna is de economische groei erg gaan aanzetten,
dus gaan groeien, en je ziet nu vanaf 2022 dat die weer wat afvlakt.
Hij zal groeien, maar niet zo snel als na de corona lockdown.
Er is een oorzaak voor, zoals een aanhoudende personeelskrapte.
Het groeitempo neemt af.
Er is weinig personeel, bedrijven groeien niet, produceren minder.
De meeste beschikbare mensen zijn ook ingezet.
Ze kunnen niet meer uren werken. De werkdruk is al hoog.
Vacatures komen door een uitbreidings- of vervangingsvraag.
Door de krapte zie je dat veel medewerkers
makkelijk kunnen switchen van baan, dus daar zit een stuk vervangingsvraag in.
Bedrijven willen groeien.
Dus wat je ook meemaakt, is dat ze nieuw personeel willen vinden.
Dat is lastig, omdat er weinig personeel is nu.
Zo is er weinig ruimte voor groei, maar het stimuleert bedrijven wel
om te automatiseren en robotiseren.
Dat zal heel veel uitvoerend werk wegnemen.
Het zal wel technisch personeel vragen om de machines te implementeren,
en te onderhouden.
Er is een krapte door vergrijzing in Groot-Amsterdam.
Wat je heel mooi ziet is dat er bijna 250.000 ouderen zijn,
van 50 tot 65 jaar.
Deze mensen zullen de komende 10-15 jaar de arbeidsmarkt verlaten.
Als we wat lager in de piramide kijken, zie je dat er tussen de 20 en de 35
ook best een grote toestroom is van jongeren,
die hier zullen worden opgeleid.
Die zullen werken, maar als ze bijvoorbeeld kinderen willen,
buiten de regio gaan wonen en uiteindelijk werk vinden.
Die bijna 250.000 ouderen gaan de arbeidsmarkt dus verlaten.
Die vervangingsvraag is niet groot genoeg vanuit de jongerentoestroom.
Dat zie je in het openbaar bestuur, transport en logistiek en de landbouw,
daar zal de krapte de komende jaren ook nog toenemen.
Er is een werkgelegenheidsgroei in Amsterdam.
Dat is de hoogste banengroei in Nederland, met 3,2 procent
tegenover het landelijk gemiddelde van 1,7 procent.
Wij zagen in kwartaal twee van 2023 bijna 50.000 vacatures openstaan.
Dat betekent veel mogelijkheid voor het vinden van werk.
Als we naar de figuur kijken, zie je dat de werkgelegenheid groeit.
Tussen 2020 en 2022 is die best wel snel gegroeid.
Maar kijken we naar het prognosemodel, dus voor de toekomst van 2022 tot 2024,
zien we wel groei, maar in een lagere versnelling.
Maar overal kansen op werk, ook in Groot-Amsterdam.
Kijk naar zorg en welzijn, onderwijs, techniek, ICT, financiële dienstverlening.
Daar liggen veel kansen op werk en er zijn natuurlijk altijd uitdagingen
in de regionale arbeidsmarkt.
Er is een hardnekkige krapte op de arbeidsmarkt.
Deze zal nog groter worden.
We hebben een mismatch van personeel.
Dat houdt in dat mensen wel een opleiding of werkachtergrond
hebben die niet aansluiten bij het vacature-aanbod,
maar dat ze wel skills hebben die daar wel op aan kunnen sluiten.
Dus het is belangrijk voor werkgevers om verder te kijken dan kwalificering.
Ook kijken naar mogelijkheden: wat kan iemand
en wat heeft hij nodig om te kunnen functioneren
op een aangeboden functie?
Om- en bijscholing zijn daar erg belangrijk in.
Dat moet steviger verankerd worden, zowel in het traject voor werkzoekenden
als voor mensen die aan het werk zijn.
Er zit heel veel intern potentieel in bedrijven waar medewerkers
op een andere plek tot hun recht komen door een om- of bijscholing.
Men moet kijken naar aansluiting in onderwijs en arbeidsmarkt.
Als je kijkt, zie je dat opleidingen worden aangeboden,
maar dat het duurzame arbeidsmarkt- perspectief niet altijd aanwezig is.
Dus het is goed om te kijken van: als ik een opleiding volg,
gaat het dan door naar een krapteberoep, dus waar mogelijkheden liggen op werk
of waardoor je dus een duurzame participatie
op de arbeidsmarkt kan creëren?
Een integrale aanpak in persoonlijke belemmering is belangrijk.
Mensen zijn geen automaten, dus ook de privézaak
en belemmeringen spelen mee.
Maar voor iedereen op de arbeidsmarkt is er eigenlijk een plek.
Houd de menselijke maat aan de orde.
Mensen zijn verschillend en divers.
Speel in op wat een persoon of een medewerker nodig heeft,
kijk niet naar het grote geheel en generaliseer niet
op de arbeidsmarkt en arbeidsvloer.
Mocht je meer info willen, het hele rapport
is te vinden op werk.nl/groot-amsterdam.
Ook vind je er de kansrijke beroepenlijst, het prognosemodel…
Goed, dank je Joselyn, heldere uiteenzetting,
mooi dat je ons zo meenam.
Ik heb een aantal vragen, Martijn, mag ik beginnen bij jou?
Sinds 2020, drie jaar geleden, is het aantal banen
met 60.000 gegroeid in deze regio.
Ik zou zeggen: de vlag kan uit, de champagne kan open,
maar we zien ook dat de banengroei stagneert eind 2023.
Hoe zie je het?
Is dat een blessing in disguise dat de banengroei terugneemt, is dat goed?
Hoe zie je het?
Je zag in het overzicht dat de banengroei wel aanwezig blijft.
Er komen steeds meer banen, alleen de snelheid van groei neemt wat af
en de mismatch, de krapte op de arbeidsmarkt,
blijft gewoon onverkort, zoals die nu is.
Dat betekent voor werkgevers dat ze daar flexibel op in moeten spelen
bij de werving, zich richten op groepen die ze niet direct in het oog hadden.
Ze moeten hun ziekteverzuim beperken.
Dus echt werk maken van ziekteverzuim en preventie.
Maar ook hun best doen om de medewerkers die ze nu hebben te blijven binden,
middels trainingen en scholingen en een goed werkgever zijn.
Men zegt dat werkgevers zoeken naar het schaap met vijf poten,
dus werknemers die alle boxen aantikken en die voldoen aan alle gestelde eisen.
We hebben er een stelling over opgeschreven
en ik ben benieuwd, Joselyn, hoe jij dat ziet.
De stelling luidt: werkgevers kunnen beter werven
op basis van vaardigheden dan op basis van diploma's.
We hebben hem anders in beeld.
Werkgevers die werven op skills en niet diploma's,
zijn toekomstbestendig, zo heet het officieel.
Joselyn, jij eerst. Hoe kijk jij hiernaar?
Het kan een stuk van de mismatch oplossen.
Al denk ik wel dat kwalificering en diploma's belangrijk zijn,
want je kan nooit alleen maar op basis van skills aan het werk.
Het is een werk- en denkniveau in een opleidingstraject.
Ik denk, als werkgevers werven, ze verder moeten kijken
dan een arbeidsachtergrond of kwalificering en dat ze dus ook,
wat hier mooi staat, toekomstbestendiger zullen zijn.
En het is belangrijk dat je die blik verruimt,
omdat de ideale werknemer die overal aan voldoet, niet te vinden is.
Nee, de arbeidsmarkt is veranderd: waar je 20 jaar geleden
nog typmachinemonteur kon zijn, of 50 jaar geleden boekbinder,
er verdwijnen beroepen.
En er komen nieuwe bij.
Ja, je moet flexibel zijn, flexibel in de heupen, toekomstgericht,
je moet als werknemer de regie pakken over je loopbaan,
denk ik, zorgen dat je regelmatig om- en bijgeschoold wordt
en ook goed de actualiteit volgen.
Allen hebben een rol, werkgevers en werknemers,
om voorbereid te zijn op de toekomst.
Een werkgever wil z'n werk gedaan hebben, een werknemer moet zorgen
dat die flexibel is, maar dat hij ook een diploma haalt.
Als de tijden veranderen, zonder papieren, dan zijn werkgevers misschien hard.
Dat zou kunnen.
Maar zelfs mensen die geen hoge vooropleiding hebben,
kunnen vandaag de dag een loopbaanpad volgen.
Dat is ook iets waar UWV heel actief in is.
Ze kunnen een praktijkcertificaat halen, lerend werken.
Dus er zijn tal van mogelijkheden om een brug te slaan eigenlijk.
Joselyn, jij zei net dat in transport en logistiek, bouwnijverheid
en in de detailhandel de banengroei terugloopt.
De groei neemt af, zeggen we. Dat lijkt me voor jonge mensen niet fijn.
Als je een studie volgt in die richting, wat is ons advies dan voor jongeren?
Sowieso is het advies voor jongeren: kijk naar waar je je naar omschoolt,
kijk naar de kansen op de arbeidsmarkt, en voor deze specifieke sectoren,
de krapte en banengroei nemen af, maar dat is niet dat die daar niet zijn.
Het zal alleen minder krap worden dan het nu is.
Dus er zijn genoeg kansen en mogelijkheden.
Mochten jongeren zich hebben omgeschoold,
de opleiding uitkomen, en iets anders willen,
tegenwoordig heb je verkorte leerwerktrajecten,
of kun je bij een werkgever leren op de baan.
Er zijn altijd mogelijkheden.
Ja, dat is interessant over dat levenslang leren
en wij kennen het STAP-budget.
Werknemers moeten misschien die stap maken naar levenslang ontwikkelen.
Hoe spelen we daar een rol in? Het STAP-budget houdt op eind dit jaar.
Ja, er zijn tal van mogelijkheden, UWV participeert in de loopbaanpaden
wat ik net aangaf, maar wij maken ook deel uit
van het regionaal werkcentrum, een samenwerkingsverband met vakbonden,
met de gemeente Amsterdam, met tal van andere stakeholders
en daar is ook een groot scholingsbudget.
Er zijn werk-na-werktrajecten.
Stel dat een winkelbedrijf of een andere keten nu failliet gaat,
dan helpen onze adviseurs om mensen om te scholen,
om weer bij een andere werkgever aan de slag te kunnen.
Mogelijkheden zijn er nog steeds, onverkort.
Het is ook handig, want er zijn eind dit jaar 50.000 vacatures.
Ik herhaal, 50.000 vacatures staan open in Groot-Amsterdam,
op een miljoen banen.
Maar toch is 50.000 enorm veel.
Dus die werkgevers concurreren ook onderling.
Hoe heftig is dat op de arbeidsmarkt? -Wel redelijk heftig, hoor.
Werkgevers willen uitbreiden in bedrijven, ze hebben gewoon werknemers tekort.
Ze gaan concurreren in sowieso de secundaire arbeidsvoorwaarden,
in mogelijkheden tot functie-uitbreiding, bijvoorbeeld, alles telt daarin mee.
Maar het is heel belangrijk, ook voor werkgevers.
't Is vervelend als je personeel verliest, maar kijk ook om de reden.
Is dat dan om geld? Of voor een betere werkomgeving?
Speel daarop in, beweeg naar je medewerkers toe
door te kijken of je het beste werkklimaat kan creëren.
Ja, zeker voor jonge werknemers de ideale markt op dit moment.
Ja, voor jonge medewerkers de ideale markt.
Aan de andere kant is het lastig, want werkgevers
zitten vast in hun stramien, een vaste manier
om met medewerkers om te gaan.
Jongeren vinden dat lastiger.
Wat je ziet, is dat ze graag dingen nieuw leren.
Ze willen graag samenwerken, maar tegelijkertijd
in eigen belang reageren.
Het moet wel iets bijdragen aan de maatschappij.
Nou, dus superveel ontwikkelmogelijkheden en ze willen meer doen dan hun functie is,
maar er zit een grote werkdruk op.
Veel jongeren vallen tegenwoordig door mentale problematiek weer uit.
Een werkgever moet daarop inspelen, maar tegelijkertijd niet overvragen
en ook in een coachende rol zitten van: waar heb jij nu behoefte aan,
hoe gaan we je loopbaan zo creëren dat je komt waar je heen wil?
Ja, ik heb nog een aanvulling.
Er staan nog veel jongeren aan de kant, natuurlijk ook ouderen.
Jongeren met een beperking, een achterstand,
jongeren zonder startkwalificatie.
De oproep zou moeten zijn aan werkgevers: als je gelooft
in maatschappelijk verantwoord ondernemen, zelf slachtoffer bent van de krapte,
richt je vizier op die doelgroepen.
Daar kunnen het UWV, de gemeente en andere organisaties
bij ondersteunen, met job coaching, functiecreatie…
We zijn op het stadium dat we die mensen,
dat onbenutte potentieel, gaan inzetten om gewoon mee te doen,
niet langer aan de kant te staan.
Er zijn ook door UWV tal van initiatieven genomen
om die krapte tegen te gaan, om werkgevers te helpen.
Kun je een paar van die initiatieven delen?
We werken met organisaties in dat regionale werkcentrum,
dat is een troef.
We denken: je kunt als één organisatie niet heel veel invloed hebben
op zo'n arbeidsmarktregio, maar wel als je de handen ineenslaat,
dus met onderwijs, met vakbonden, met de gemeente daarin.
Ja, en dan worden er tal van mooie initiatieven gevormd.
Ik denk aan een campagne om mensen te interesseren
voor werken in de kinderopvang.
Er is een convenant dat volgende maand getekend wordt,
van alles: samenwerkende organisaties binnen Schiphol, dus banenmarkten,
en er is in het verleden bewezen, dat is heel succesvol geweest.
Ik geloof dat we meer dan 500 mensen hebben geplaatst
door dat initiatief.
Er zijn ook open dagen waarin bedrijven hun deuren openstellen.
Het UWV helpt en bemiddelt daarbij.
We brengen de werkzoekende in contact met werkgevers
en slaan de brug in vraag en aanbod.
Dus UWV is actief op die bewegende arbeidsmarkt?
Zeker, op alle fronten.
Ik lees dat oudere werknemers richting hun pensioen gaan
en dat er weinig vervanging is in de arbeidsmarkt,
dus die komt wat scheef te hangen.
Ik kwam de term de grijze druk tegen. Kun je mij uitleggen wat dat precies is?
Je legt het eigenlijk zelf al mooi uit.
De oudere medewerkers zullen pensioneren. Daar komen functies voor vrij.
De toestroom van jongeren is niet genoeg om functies te vervullen.
Wat je ziet, is dat mensen extern werven, dus buiten Nederland.
Dan heb je arbeidsmigranten bijvoorbeeld en dat zal wel echt een deel
van de krapte oplossen, maar niet alles.
Wat je daarin ziet, is dat bedrijven bezig zijn met beconcurreren.
Ze zullen andere oplossingen moeten bedenken.
Inclusief ondernemerschap, mensen met arbeidsbeperking of -afstand,
maar denk ook aan automatisering, digitalisering van je bedrijf.
Het potentieel binnen je bedrijf zo opleiden en vormgeven
dat het past bij je toekomst.
Daar kan dan zo'n grijze golf ook weer een rol spelen.
Ik begin zelf grijs te worden.
Dat organisaties oudere werknemers als mentor gebruiken.
Dus: we halen jonge mensen binnen, maar zonder de opleiding of werkervaring,
om het werk over te nemen, maar met een buddy ernaast,
een ervaren collega, voor het snel leiden tot resultaten.
Dus je moet creatief zijn.
Diversiteit is belangrijk.
Jongeren, ouderen, de middenmoot, ze hebben allen eigen normen en waarden.
En als zij goed samen kunnen werken en die aansluiting klopt,
dat iedereen op het best presteert en ook van elkaar het meest kan leren.
Ja, werkgevers zoeken naar dat schaap met de vijf poten,
noemen we dat oneerbiedig hier.
Er zijn speciale groepen, ouderen, jongeren, maar er zijn meer groepen
waar we aan moeten denken?
Kun je nog wat noemen? Mensen met afstand tot de arbeidsmarkt?
Er werken natuurlijk zo'n 80.000 mensen bijvoorbeeld in sociale werkvoorziening.
Er zitten nog steeds 100.000 mensen in de bijstand of in de WW.
Er zijn mensen aan het inburgeren op dit moment.
Maar ik las ook een initiatief om dakloze mensen aan een baan te helpen,
met opleiding, wat de gemeente Amsterdam organiseert.
Dus het is een breed spectrum aan mogelijkheden
en iedere doelgroep zal zijn eigen aanpak nodig hebben.
Het past in de kreet: UWV werkt voor ons allen.
We willen allen laten deelnemen aan het arbeidsproces.
Dat doet iets voor je leven, natuurlijk.
Hoe zouden werkgevers die groepen nog beter kunnen bereiken?
Wat zouden ze moeten doen?
Ik denk contact leggen met organisaties, zoals de onze, of met de gemeente
of met zo'n regionaal werkcentrum, regionaal mobiliteitsteam,
werkgeverservicepunten, met specialisten voor de doelgroep.
Die hebben eigenlijk kandidaten in de zak, maar die kunnen ook aangeven
welke voorzieningen er zijn voor die mensen.
Ik had het al over job coaching of functiecreatie.
Dat zijn aanpassingen met allerlei hulpmiddelen
die mensen nodig hebben, werkplekaanpassingen.
Ik zou zeggen: ga niet zelf het wiel uitvinden,
er is kennis in de arbeidsmarktregio bij UWV en bij onze partners.
Schakel die in.
Oké, we zijn bij de tweede stelling, die gaat over die krapte.
Er is een andere invulhoek om die krapte het hoofd te bieden.
Zouden we allemaal fulltime moeten gaan werken met een voltijdsbonus?
Je hoort, leest het ook in de krant, dat er pleidooien zijn,
juist ook dat vrouwen veel meer uren gaan maken.
Wat denk je, Joselyn?
Dat vind ik lastig, want je kan zeggen: iedereen moet fulltime werken, volle bak.
Ik denk dat het heftig is voor mensen, want er is een privésfeer die meetelt.
Er zijn redenen waarom mensen minder werken,
dus je kan niet zomaar zeggen: ga fulltime werken.
Ik denk ook: dat kan nu de krapte oplossen,
maar als je kijkt naar die grijze druk van net
en de toestroom van jongeren, dat lost het probleem op termijn niet op.
Dus misschien is het een kortstondige probleemoplossing,
maar ik denk voor de langere termijn, het toekomstbeeld moet zijn
met z'n allen een mooie, inclusieve arbeidsmarkt,
is dit niet de oplossing.
Niet stevig. Hoe zie jij het, Martijn?
Eigenlijk hetzelfde.
Ik denk dat veel mensen naast hun werk ook mantelzorgtaken invullen
of de kinderen van school halen.
Er zijn tekorten.
Probeer een kinderopvangplaats te krijgen of thuiszorg als je die nodig hebt.
Dus een hoop mensen hebben ook hun tijd nodig
om daar invulling aan te geven.
Of het moet zijn dat iedereen die fulltime werkt,
ook in die cruciale sectoren gaat werken, dan zou het kunnen
maar ik denk dat niet iedereen fulltime kan werken.
Dat moet je ook maar kunnen.
Zeg, Joselyn, in het rapport stip jij zelf aan in de inleiding
dat we te maken hebben met de wereld om ons.
En dan heb je het gehad over corona, over de oorlog in Oekraïne,
met wat de Russen doen en het Midden-Oosten, kunnen we toevoegen.
Het is geen vrolijkstemmend rijtje.
Het heeft meteen invloed op onze arbeidsmarkt.
Hoe interpreteren jullie al die gegevens?
Nee, het is veranderlijk, je kan niet gelijk zeggen:
dit gebeurt, dus bij Nederland zit er uitvloei in.
Met de oorlog in Oekraïne gingen de brandstofprijzen omhoog.
Bedrijven hadden meer kosten, die ze niet konden dragen
voor vervoer van middelen…
Bedrijven gingen over de kop, maar we kijken ook naar bouwmaterialen,
de toestroom is lastig.
We hebben bouwopgaven in Nederland.
Hoe voldoen we daaraan met niet voldoende bouwmaterialen
en een tekort in personeel?
Dus het hangt allemaal samen uiteindelijk, hoe wij hier in Nederland
en hoe onze economische groei daarop anticipeert natuurlijk.
Dat geeft een tegenslag in de groei van Nederlandse economie.
Aan de andere kant, er is een tekort aan bouwpersoneel,
dus we kunnen wel materiaal hebben, maar zonder personeel blijft het probleem.
Ja, duidelijk, ja.
Martijn, de arbeidsmarkt in Amsterdam is klein, stelt werkgevers niet tevreden,
dus de pendel is er al.
Joselyn noemde hem net, de forenzen, maar is het nou zo
dat de arbeidsmarkt in Groot-Amsterdam nog meer gaat leunen
op die omliggende regio's Kennemerland, Zaanstreek, er zijn er meer.
Ik denk dat de krapte op de arbeidsmarkt daar vergelijkbaar is met hier.
Amsterdam heeft wat bijzonders, ook op mijn collega
die de overstap maakte en op mij, dus ik denk dat dat niet zo is.
Ik denk dat werknemers altijd gefocust blijven
op de hoofdstad en alle aanpalende gemeentes
en dat wij niet de aandacht moeten verleggen
naar die andere regio's, maar dat dat andersom wel gebeurt.
De regio trekt het zelf aan, het doet iets om in Amsterdam te werken.
Veel werkgelegenheid, veel mogelijkheden, kansen.
Ik denk niet dat Amsterdam extern moet werven.
Ik denk dat men automatisch naar de regio trekt.
Ja, het is toch een magneet, vele uitdagingen.
We eindigen optimistisch, er zijn veel banen.
In Amsterdam zijn er het afgelopen jaar 31.800 banen bijgekomen.
We zitten boven een miljoen, 1.028.100 banen om precies te zijn.
Het is veel, meer dan een miljoen, het is ongekend,
die groei is groter, vertelde jij zelf, dan in de rest van Nederland.
Twee keer zo groot.
Hoe zie je de komende jaren, Martijn?
Nou, ook wel vol optimisme, eerlijk gezegd, dus er is krapte,
er is een groei.
Maar ik zei al eerder, en Joselyn trouwens ook,
dat er nog steeds doelgroepen zijn die aan de kant staan.
Als we erin slagen om ook deze mensen bij het arbeidsproces te betrekken,
deze mensen deel te laten nemen aan de arbeidsmarkt,
zal een groot deel van de problemen opgelost zijn.
Soms is druk nodig om dat te bereiken. Het moment is nu daar voor ons, als UWV.
Om dat onder de aandacht te brengen, uit te dragen.
We gunnen iedereen een baan.
Joselyn, je hebt als arbeidsmarktadviseur een geweldige baan nu,
je kunt overal met je advies terecht.
Zeker, iedereen staat te springen, maar ik moet zeggen,
dat geeft kansen aan mensen die een afstand
tot de arbeidsmarkt hebben en ook hadden.
Deze mensen hebben die kansen vroeger niet gekregen
en nu moeten bedrijven deze kansen bieden, anders kunnen ze niet draaien.
Ja, hartelijk dank, Martijn en Joselyn, voor jullie bijdrage en informatie,
heel interessant.
Willen jullie thuis meer lezen over dit hele rapport
en nog veel meer info, dan kun je dat vinden
op werk.nl/arbeidsmarktinformatie.
Daar staat veel over UWV en de kennis die we hebben,
niet alleen Groot-Amsterdam, ook over andere regio's.
Ik wil je danken voor het kijken, Martijn en Joselyn, dank,
Tot de volgende keer en veel succes op die arbeidsmarkt.
Tot ziens. -Dag.